Gebroederlijk eten

Ondanks al het gewhatsapp en berichten op facebook is het bijpraten onder het genot van een biertje en een burger toch onovertroffen. Daarom ben ik met Hans op een zaterdagavond Utrecht ingelopen voor een gezellige avond. Hoe toepasselijk is het dan voor twee goede vrienden om bij Broers stadscafé-restaurant te gaan eten.

Broers zit vlakbij Zussen, bekend van de heerlijke cocktails, en heeft de sfeer van een grand café. Het is eigenlijk een behoorlijk groot restaurant en daardoor niet echt gezellig voor een romantisch diner voor twee. Maar voor twee vrienden een prima plek om een flinke maaltijd voor een leuke prijs te bestellen. Broers beschikt ook over een zitgedeelte waarin je het idee krijgt dat je in een bibliotheek zit. Ik heb horen zeggen dat menig literatuur student hier aardig wat uurtjes doorbrengt.

Het was niet heel druk en daardoor ontbrak een beetje het gezellige geroezemoes, maar we kregen een tafel bij het raam en in Utrecht is er altijd wat te zien en bespreken. We hadden na een tijdje toch wel trek en vroegen naar de kaart. We hadden even niet door dat deze op tafel stond en dat we een kwartier eerder al hadden kunnen bestellen, maar goed dan nog maar een biertje...

De kaart van Broers is alles behalve ingewikkeld maar daardoor niet minder geslaagd. Zoals in vele stadscafé's staat de kipsaté op het menu maar ons oog viel op de Broers burger. De 100% biologische rundvlees burger komt niet alleen maar wordt vergezeld door gebakken champignons, ui, en spek, kaas, tomaat en chili-mayonaise en geserveerd met frites. De ingrediënten waren vers en waren een prima aanvulling op de burger die lekker op zich al heerlijk smaakte.

Het resultaat mocht er zijn: een heerlijke Italiaanse bol met een flinke hamburger. Als ik eraan terug denk loopt het water me weer in de mond. Met een leuk gepresenteerde zak friet was de maaltijd compleet en bestelden we nog maar een biertje om het geheel compleet te maken. Zoals jullie kunnen lezen geen culinaire hoogstandjes vanavond maar wel een heerlijke maaltijd.

Broers heeft een gezellige sfeer en we hebben er prima gegeten. De bediening was vriendelijk en snel en voor een gezellig hapje en drankje kan ik Broers dan ook zeker aanbevelen.

Spaarne 66

Over Haarlem wordt altijd gezegd dat er ontzettend leuke tentjes zijn om te eten, gelukkig kennen we er mensen en hebben we dus ruimschoots de kans om die restaurants uit te proberen. Het etentje was ter ere van de verjaardagen van Remco en Adriaan en dit keer was Spaarne 66 aan de beurt. Ze omschrijven zichzelf als een huiskamer, maar dan zou het wel een hele grote woning zijn! Waarschijnlijk is deze omschrijving gekozen omdat het restaurant gerund wordt door een dame en haar drie dochters. Wat wel grappig hierbij is dat het eten uit de keuken van Kim komt. Reden genoeg om die keuken eens uit te proberen!

Spaarne 66 is een niet heel groot restaurant, maar wel een behoorlijk druk restaurant. De inrichting is gezellig met veel hout en krijtborden. Er hangt een huiselijke sfeer, maar de tafeltjes staan redelijk dicht op elkaar en ondanks een scheiding in de ruimte was het er toch flink rumoerig. 

Er staan niet veel gerechten op de kaart, maar er is wel voor ieder wat wils. Naast de kaart is er een krijtbord met een menu waar nog een aantal gerechten op staan. Combineer je daar drie gerechten van dan betaal je een vaste prijs. Leuk hieraan is dat je ook een combinatie van gerechten van de kaart en van het krijtbord mag maken.

Ik begon met geroosterde regenboogworteltjes. Dit was een salade van diverse soorten wortels gemarineerd in een licht zoete dressing aangevuld met was pompoen en geitenkaas. De salade was heerlijk fris van smaak, maar de portie was aan de grote kant. Misschien iets te veel voor een voorgerecht. Verder vond ik het jammer dat ik geen uitleg kreeg bij de diverse soorten wortel.
Bart had oosterse salade met kip en mango, taugé, koriander en pepertjes. Zijn verwachting was een frisse salade met mango en kip en oosterse ingrediënten. Dit was eerder andersom het geval. De salade was zelfs een beetje smakeloos en na een aantal minuten was hij er ook wel klaar mee. De taugé zorgde voor een frisse bite maar er was wel wat teveel van. Een matig voorgerecht.

Als hoofdgerecht had ik de gebakken udonnoedels met tempeh, boksoi en saus van gember en wortel.
Dit was een minder groot succes dan het voorgerecht. De noedels werden geserveerd bedolven onder een berg taugé en koriander.
Helaas houd ik niet zo erg van taugé en koriander dus was dit geen prettige verrassing. De bergen ongewenste groente heb ik opzij geschoven en daaronder lag heerlijk knapperige boksoi, wat voor mij verdacht veel leek op paksoi. Helaas waren de noedels wel een beetje vettig dus dat was niet zo smakelijk. Verder vond ik de saus van gember ook niet heel duidelijk aanwezig. Tempeh heb ik ook niet helemaal terug kunnen vinden.
Bart wilde gaan voor Cote de Boeuf, maar dit kon helaas alleen per twee personen en dit stond niet op de kaart. Gelukkig viel zijn oog op pompoenravioli met portobella, parmezaan en oregano. De combinatie van de portobella en ravioli was heerlijk. Je hebt van pasta nooit heel veel nodig maar dit was voor Bart net even te weinig. Qua vulling was de pompoenravioli in Berlijn lekkerder maar zeker de moeite waard.

Het dessert hebben we beiden niet van de kaart gekozen, maar van het krijtbord. Dit was een brownie met vanille-ijs en koffie-karamel saus.
De saus was echt verrukkelijk! Zoet door de karamel, maar dat werd goed uitgebalanceerd door de koffiesmaak. Het ijs was lekker romig. De brownie vonden we wat minder, hij was heel hard en niet smeuïg van binnen.

De bediening van de avond was erg vriendelijk, maar niet al te snel. Spaarne 66 is een leuke, gezellige locatie om te eten. Je moet er niet heen gaan als je een diepzinnig gesprek wilt voeren want de rumoerigheid maakt dit onmogelijk. Verder was het eten niet helemaal naar mijn smaak, maar als je houdt van taugé en koriander zou ik er zeker heen gaan!

Bites 'n Booze

Er zijn een aantal steden waarvan we inmiddels weten dat we er zeker goed kunnen eten. Den Haag is er daar een van. Soms is het alleen lastig kiezen naar welk restaurant je dan gaat. Zeker in steden als Den Haag, Rotterdam en Utrecht is er een overload aan restaurantjes. Gelukkig hebben sommige eigenaren daarvan de briljante ingeving om hun stekkie op te laten vallen door er een leuke naam aan te geven. In dit geval Bites 'n Booze. Wij verwachtten hiervan een beetje hippe tent met kleine hapjes, veel drank en een goede sfeer. We zaten ongeveer voor de helft goed.

Bites 'n Booze ziet eruit zoals de naam doet vermoeden. Het is geen groot restaurant, maar wel heel sfeervol. Er ligt een mooie houten vloer in en de muren zijn fris wit met groen geverfd. De tafels zijn zwart met een metalen poot, bedekt met een gezellig blokjeskleed, en daaromheen staan erg leuke kleurrijke stoelen (en ik ben niet bevooroordeeld omdat we dezelfde stoelen thuis hebben ;) ). Er is een redelijk grote bar waar je ook aan kan zitten en daar achter staan inderdaad wat flessen drank, maar minder dan je zou verwachten wanneer je Booze in je naam zet.
De bediening die avond bestond uit een jonge man, die ons heel beleefd en correct te woord stond. Helaas wel wat minder swingend dan verwacht. Zo ook het eten!

Vooraf begon ik met een tartaar van tonijn en lente-ui die werd geserveerd met een beetje salade.
De tartaar was lekker van smaak, een beetje smeuïg en de scherpte van de ui zorgde voor wat pit. De salade was ook lekker gemarineerd.
Bart had pastrami met truffeldressing en een frisse salade. De truffeldressing was niet heel sterk van smaak en had wat meer truffel mogen bevatten. De pijnboompitten waren een fijne toevoeging in de salade maar het geheel was een beetje flauw. Geen van de smaken sprong er echt uit waardoor het voorgerecht wel erg toegankelijk was maar niet heel bijzonder.

Als hoofdgerecht had ik zalm met pasta en gegrilde groenten. Het lijkt er tegenwoordig op dat alle restaurants mensen die geen vlees maar wel vis eten graag zalm met pasta voorschotelen. Sowieso krijg ik het vermoeden dat non-vleeseters geen frietje meer naar binnen mogen werken. Nu vind ik zalm lekker en pasta ook, maar de combinatie ervan levert vaak een saai gerechtje op.
Ook hier was het niet uitermate kleurrijk of smaakvol. De zalm was gelukkig goed gebakken en dus niet droog. De pasta had echter weinig smaak doordat er niet echt veel saus doorheen zat. De gegrilde groenten waren erbij ook niet spetterend, en nog een beetje aan de rauwe kant van beetgaar.
Bart had Pot-au-feu de Cerf oftewel een stoofschotel met hert en paddenstoelen. Dit werd samen met stoofpeertjes en aardappelpuree geserveerd. Nu is Bart waarschijnlijk de enige die niet van stoofperen houdt maar het elke keer wel probeert in de hoop en variant tegen te komen die hij wel lekker vindt. Dus ook deze keer werd een poging gedaan maar al snel vonden de stoofperen hun weg naar Kim haar bord. Het Het hert en de paddenstoelen waren heerlijk mals gestoofd.

Als dessert ben ik gegaan voor de panacotta met in port gemarineerde aardbeien.wijnproeverij thuis ook dat veel mensen port pas na hun veertigste gaan waarderen. Dus over een flink aantal jaartjes probeer ik het nog wel eens. De aardbeien met de panacotta waren heerlijk en de port heb ik maar achter gelaten in het glaasje.
Port is niet helemaal mijn cup of tea, het bleek tijdens onze
Bart had wentelteefjes die heel erg lekker smaakten en goed gecombineerd werden met zoete aardbeien. Het was een heel machtig maar wel erg lekker dessert!

De creatiefste keuken van Nederland

Zoals je hebt kunnen zien in andere blogs hebben we niet echt een reden nodig om uit eten te gaan. Soms worden redenen je echter toegeworpen of in dit geval toegezonden. Via Iens kreeg ik een mailtje waarin stond dat de vegetarische restaurantweek in aantocht was. Tsja, als vegetariër moet je dan natuurlijk wel een etentje plannen bij een van de deelnemers. Het was alweer een tijdje geleden dat we in Rotterdam hadden gegeten dus een plaats hadden we snel gekozen. Dan sta je nog te kijken hoeveel deelnemers er zijn aan zo'n vegetarische week. Puur op naam gingen we voor In de keuken van Floris. De mail die we ontvingen naar aanleiding van de reservering was al fantastisch, er stond in dat we om 18.30 uur werden verwacht voor een avond vol eetmotie :-). We hadden geen betere keuze kunnen maken.

Stipt om half zeven stapten we een restaurant binnen dat er anders uitzag dan alle restaurants waar we tot nu toe waren geweest. Het restaurant bestaat uit een grote ruimte met in het midden een kookeiland (of eigenlijk drie) en daar omheen staan allemaal tafels. Je zit redelijk dicht op je medegasten en daardoor ontstaat al snel een huiselijke sfeer. We werden een tafel gewezen voor twee personen en de sommelier kwam ons vragen of we misschien wilden starten met een champagne-proeverij, nou daar zeiden we geen nee tegen. Drie glazen champagne werden voor ons gezet, waarbij natuurlijk een uitleg werd gegeven over de smaken en herkomst. We genoten lekker van de bubbels en om zeven uur kondigde Floris aan dat het eten zou beginnen.


Misschien is het handig om eerst even het concept van In de keuken van Floris uit te leggen. Er is geen menukaart, geen wijnkaart en geen dessertkaart. Wanneer je in de keuken van Floris eet ben je overgeleverd aan de genade van de chef en de sommelier. Maar geloof mij, je kan je er gerust aan over geven.

Iedere 25 minuten wordt er een fantastische gang geserveerd waarbij je een passende wijn geserveerd krijgt of een sap. Het saparrangement zit namelijk net zo goed in elkaar als het wijnarrangement. Aangezien we via de vegetarische restaurantweek hadden gereserveerd kregen we beiden een vegetarisch menu. Een van ons moest terugrijden en dit keer was dat Bart, hij genoot dus van de sapjes terwijl ik vele glazen wijn voorbij zag komen. Om even kort aan te geven hoe apart de sapjes zijn, Bart dronk deze avond onder andere sap van granny smith, vlierbloesem, gerookte thee met zeewier, cranberry en limoen. Iets dat mij opviel en erg gelukkig maakte: in geen van de gangen werden paddenstoelen verwerkt! Ja, dit is opvallend want restaurants lijken te denken dat alle vegetariërs dol zijn op paddenstoelen.

De eerste gang werd om 19.00 uur geserveerd en bestond uit ui. Maar dan wel diverse soorten uien met uiencaramel, uiengelei en een tapiocakoekje. Het gerecht werd geserveerd op een petrischaaltje en grappig genoeg was het bestek een pincet. Ook heel leuk was de uitleg die Floris bij de eerste gange gaf: de belevenis van het eten wordt groter wanneer je het niet alleen proeft. Natuurlijk is de opmaak van het bord belangrijk, maar hij moedigde ons ook aan te ruiken. Ik kan je vertellen: dit keer rook ui heerlijk!

De tweede gang bestond uit knolselderijmousse gekleurd met houtskool geserveerd met prei, aardappel, zeewier, knoflookui, pompoenbloem en quinoa. Alles had een zachte smaak behalve de prei, deze was wat scherp. Wanneer je het echter combineerde met de mousse was dit nog steeds lekker. Dit gerecht had veel verschillende structuren: zachte mousse en aardappel en als tegenhanger lekker krokante quinoa. Door de strucuren zo te combineren was het mondgevoel bij iedere hap anders. We keken een beetje raar op toen houtskool als ingrediënt werd genoemd, dit was ook niet te proeven maar alleen gebruikt om de mousse een donkergrijze kleur te geven. Hier staken de andere ingrediënten mooi tegen af.

De derde gang was vijf structuren van maïs, waaronder creme, kolf, korrels en popcorn. Dit was een van mijn favoriete gangen, ik vind maïs sowieso erg lekker, maar het gebeurt ook niet iedere dag dat er popcorn op je bord ligt! De popcorn gaf een zoute en krokante touch aan het gerecht en dat was een hele goede aanvulling op de andere wat zoetere benaderingen van de maïs.

 De vierde gang was zes structuren van bloemkool: crème, gefermenteerd, boter, blad, chips en kruim. Tamarinde, codium, boekweit krokantjes en noedels, tausiboon. Deze gang was een uitdaging. De bloemkoolstructuren waren niet herkenbaar. De bloemkool werd gepresenteerd in de vorm van kleine noedels. Deze structuur was bijzonder om te proeven maar niet heel erg smaakvol. Gecombineerd met de kruim waren de noedels een stuk aangenamer om te proeven. De gefermenteerde boter was een mooie toevoeging maar kon de smaak niet heel erg verbeteren. De presentatie was schitterend. De ingrediënten kwamen mooi tot hun recht op een langwerpige smalle antraciet kleurige tegel. Al met al was dit niet onze favoriete gang maar zag deze er indrukwekkend uit.

De vijfde gang bestond uit in geitenkarnemelk gemarineerde tempeh, tapiocakoekjes pompoenpitten en gepofte paprika. Het klonk allemaal nogal ingewikkeld, maar de smaken waren juist redelijk simpel. De tempeh was redelijk zacht door de marinade en licht zoet door de melk. Ook de gepofte paparika had een zoetige smaak. Gelukkig werd dit uitgebalanceerd door de hartige smaak van pompoenpitten en het zoutige tapiocakoekje. Dit koekje is wel een van mijn favoriete onderdelen van alle gerechten geworden.

De zesde gang was lekker verfrissend en bestond uit gepekeld rood fruit, groene thee schuim, limoenijs en boomtomaat. Bij gepekeld fruit krijg ik toch gelijk zout in gedachten, maar dit fruit was alles behalve zout. Door de pekeling kreeg het een hartige ondertoon en door de combinatie met het limoenijs was dit de meest frisse gang van de avond. De bramen waren heerlijk vol van smaak en gingen goed samen met de zachte smaak van de groene thee schuim.

De zevende gang was een aparte vorm van pasta, alle ingrediënten waren namelijk gedroogd. Pasta met gedroogde tomaat, basilicum, kappertjes en parmezaan. Dit werd letterlijk onderstreept door een streep paprikapoeder. Eigenlijk een hele klassieke gang in dit tot nu toe uitzonderlijke diner maar dat was wel even fijn. Het zijn de herkenbare smaken die je met beide benen op de grond zetten. De smaken zijn echter wel uitgesproken. De paprikapoeder gaf het gerecht iets zoets en de Parmezaanse kaas zorgde voor een iets zoute smaak.

De achtste gang was drie structuren van aardpeer en bestond uit mousse, schil en spekjes hiervan. Gegarneerd met artisjok en amarenekers. Spekjes klinkt misschien een beetje raar in een vegetarisch diner, maar deze waren dus gemaakt van aardpeer. Geloof het of niet maar ze hadden zeker veel weg van echt spek. De artisjok was een frisse aanvulling op de grondachtige smaak van de aardpeer en de kers maakte het gerecht net iets zoeter. Wederom een uitmuntende combinatie van smaken op een klein bordje.

De negende gang was optioneel, maar we besloten er toch voor te gaan want het was een kaasplankje. Fantastisch genoeg bestond dit plankje uit vegetarische kazen: Nederlandse brie, schapenkaas, Spaanse ovegga en blue stilton. Dit was aangevuld met dadel- en vijgenbrood en pruimenjam van pruimen uit de tuin van Floris' moeder. Ik vond deze extra gang helemaal fantastisch, vier subtiele kazen die heerlijk zacht van smaak waren maar toch pittig genoeg om de zoete smaak van de pruimenjam aan te kunnen. Vooral de stukjes brie en blue stilton hadden wat mij betreft wat groter mogen zijn. Wat betreft de brie was Bart het helemaal met mij eens. Bart is geen fan van blauwader kazen en was dan ook verrast dat hij het een stuk lekkerder vond in combinatie met de pruimenjam.

De laatste gang was ijs van duindoorn, vlierbessencompote en chocoladetaart met lopende kern. In dit gerecht was het heel opvallend dat alles net iets minder zoet was dan je verwacht van een dessert met chocolade en vruchtenijs. De duindoorn is blijkbaar geen hele zoete vrucht en voor het taartje was overduidelijk hele pure chocolade gebruikt. Er werd ons verteld dat hiervoor de beste chocolade van de wereld was gebruikt uit Zuid-Amerika.

Hierna volgde voor Bart nog koffie, maar ik zat inmiddels vol. Rond twaalf uur verlieten wij de keuken van Floris met een geweldig gevoel. We hadden het meest fantastische diner tot nu toe op en zaten daardoor op een soort van roze wolk. De uitwerking van de gerechten is fenomenaal en de combinatie met de wijn en sap was subliem. De rekening zorgde voor een lichte schok: € 200,- terwijl het vegetarische diner € 45,- pp was.
Een avond bij Floris is echter zo'n belevenis dat de prijs er zelfs bij in het niet viel.

Hamburgers van Fa. Pickles

Ongeveer twee maanden geleden stonden we genadeloos in de file tussen Utrecht Lage weide en de snelweg. Aangezien we niet al te veel zin hadden om nog uren stil te staan besloten we een hapje te gaan eten in Utrecht. Het was een donderdagavond en nog redelijk vroeg (voor 18u toen we parkeerden) dus dachten we wel kans te hebben op een tafeltje bij Firma Pickles.

Voor de deur aangekomen zagen we dat die kans misschien minder groot was dan we dachten en binnen werd ons verteld dat we nog aan een bar tegen de muur konden eten. We waren blij dat er überhaupt een plekje was en namen daarom plaats op een kruk aan de bar.


Redelijk snel daarna kwam er een ober om drankjes op te nemen en ons de kaart te geven. Firma Pickles heeft een ruim assortiment van hamburgers en het was voor Bart dan ook redelijk lastig kiezen. Als vegetariër hoef je je daar niet druk om te maken. De opties qua burgers beperkte zich tot twee: een vegetarische hamburger van de vegetarische slager of een kumera burger
van zoete aardappel. Deze keer ben ik voor de hamburger van de vegetarische slager gegaan, maar ben wel vastberaden om de kumera burger een andere keer te proberen.

Vooraf namen we brood met smeerseltjes, dit bestond uit breekbrood met olie-dip en kruidenboter en was simpel maar lekker. Hierbij werd leuk genoeg ook een bakje olijven geserveerd!

Na een flinke tijd wachten werden onze hoofdgerechten geserveerd. Voor mij dus de hamburger van de vegetarische slager met franse friet en colesla. De hamburger was aangevuld met gebakken courgette, paprika en bietenblad. Ook werd er op de kaart chilimayo beloofd, maar in de mayo was geen chili te ontdekken. De frietjes waren lekker knapperig en heet en de colesla smaakte prima. De hamburger was ontzettend lekker en heel erg goed belegd. Verrassend genoeg is courgette heel goed te combineren met een vegetarische hamburger!

Zoals eerder gezegd had Bart het wat lastiger met een keuze voor een hamburger. Uiteindelijk waren een paar woorden overtuigend: Wagyu en truffel. Bart ging dus voor de Wagyu & verse zwarte truffel. Zonder deze burger geproefd te hebben was ik al lichtelijk jaloers op Bart, want de geur van de truffel deed het water in mijn mond lopen. Na een hap bleek de hamburger gelijk heerlijk mals te zijn en in combinatie met de truffel was de smaak echt fantastisch. De truffelsmaak was niet overheersend en een mooie aanvulling op de burger. Het broodje was zacht maar met een stevige bite zorgde dit ervoor dat de hamburger als geheel een flinke maaltijd was.

Aangezien de burgers een flink formaat hadden en we ook nog alle lekkere frietjes op hadden, besloten we het dessert dit keer te delen. Er stond cheesecake op de kaart dus we hoefden niet meer te kiezen. Het stuk cheesecake dat gebracht werd, was echter groot genoeg voor twee! Heerlijk, maar wel wat aan de stevige kant en minder romig dan gehoopt. Toch hebben we er lekker van gesmuld!

Firma Pickles is een ontzettend drukbezocht restaurant voor een heel divers publiek. Het ligt in het centrum van Utrecht dus het is niet verrassend dat er veel studenten komen, maar ook yuppen weten het goed te vinden. Ik heb het er nog nooit rustig gezien en ben er zelf meerdere malen teleurgesteld voorbij gelopen omdat het tot aan de voordeur vol zat. Mocht je er dus eens langskomen en zien dat er een plekje vrij is, aarzel niet maar bezet het meteen. Je zal er geen spijt van krijgen!

Modern en Amerikaans bij The Peppermill

Na een zomer vol vakanties was het hoog tijd om weer eens bij te praten met een van onze vrienden. Daarom hadden we afgesproken in Zwolle en gereserveerd bij The Peppermill. The Peppermill is gevestigd net buiten de gracht van het centrum van Zwolle aan de Pannenkoekendijk met voldoende parkeergelegenheid. Bij aankomst valt op dat het restaurant een moderne uitstraling heeft. Als je naar binnen stapt blijkt het ook nog eens een hele ruime zaak te zijn. Het heeft een beetje de sfeer van een American diner, ze noemen zichzalf dan ook een American restaurant.

We werden vriendelijk ontvangen en naar onze tafel begeleid. Daar aangekomen begon de avond uiteraard met een wijntje. Dat werd ons netjes geserveerd waarbij we uiteraard even mochten proeven. Onder het genot  van de heerlijke wijn zijn we de kaart in gedoken. Bij The Peppermill heb je de mogelijkheid om een drie gangenmenu te koezen voor een vaste prijs uit eem beperkt aantal gerechten van de kaart. Binnen dit keuze menu zijn er overigens genoeg opties! Buiten dit menu is net iets meer keuze.

Kim nam vooraf een salade met dadels gevuld met geitenkaas. De salade was er fris met een beetje zoete dressing, de warme dadels met de kaas vulde het smakenpalet goed aan door de pit van de geitenkaas. Ik had vooraf pompoensoep, deze was lekker stevig en vol van smaak.

Als hoofdgerecht had Kim Legumes, een Zuid-Amerikaans of Mexicaans gerecht. Dit bestond uit een wrap gevuld met spinazie en kaas en een wrap gedraaid in de vorm van een bloem gevuld met tomaat en mozzarella. Hierbij kwam ook een salade. De wrap met spinazie was een beetje droog en de hoeveelheid kaas viel wat tegen. De andere wrap was echter lekker gevuld met sappige tomaten en romige kaas. Aan de salade is Kim niet toegekomen omdat ze nog plek wilde houden voor een dessert.

Ik had als hoofdgerecht enchilladas waarvan er een gevuld was met kip en een met gehakt. Die met kip was lekker maar die met gehakt steeg daar nog bovenuit!

Het dessert bracht ons nog een leuke verrassing: we mochten per persoon twee toetjes kiezen!!! Kim ging voor slagroomsoesjes (gek want ze houdt niet zo van slagroom) met caramelsaus en caramelijs (de verklaring voor de keuze) en baileysparfait. De soesjes met de saus was lekker en het ijs was goddelijk, maar het toetje was wel heel zoet. De baileysparfait kon bijna met hamer en beitel uit het glaasje gebikt worden maar smaakte echt heerlijk! Ik ging zelf voor cheesecake en creme brulee. De creme brulee was niet heel bijzonder maar had wel een heerlijk dikke suikerlaag. Gelukkig was de cheesecake om van te smullen.

Tijdens het eten hebben we lekker bijgepraat over de afgelopen vakanties, plannen voor de volgende en stiekem ook over werk. Het was heel gezellig en de sfeer in het restaurant droeg hieraan bij. De bediening kwam af en toe langs en zorgde voor genoeg drinken op tafel, maar was zeker niet storend en had zelfs een leuk gevoel voor humor. 

Ook leuk was de mogelijkheid om de keuken in te kijken, hieruit kwam ook wat geluid natuurlijk. Het restaurant is echter zo ruim opgezet dat dit helemaal niet erg is, de andere gasten hoor je namelijk bijn niet.

Eten bij The Peppermill was een goede ervaring, het is een gezellige zaak waar je romantisch als stelletje kan eten maar ook zeker met een grote groep terecht zou kunnen.

Een diner, twee ervaringen

Iens kondigde de dinerweek aan en dit was voor ons een goede reden om weer een etentje te plannen. Omdat we op vrijdagavond een feestje hadden in Utrecht besloten we ervoor een hapje daar te gaan eten. We kwamen uit bij Het Gerecht, een restaurant met een Franse stijl van koken.

Om 19u hadden we gereserveerd en we mochten zelf een tafeltje uitkiezen. Het restaurant was niet
groot, ze zeggen zelf minder dan 30m2. Maar alles was mooi aangekleed: dik wit tafellinnen, mooie kroonluchters en rode muren met fotolijstjes. De bediening is uitermate correct en daarbij vriendelijk, al komen ze wat vaak naar de tafel om te vragen of alles naar wens is.

Vanwege de dinerweek stond het menu al vast. Wel leuk was de optie om vier gangen te eten in plaats van drie. Ook fijn was dat ze rekening hadden gehouden met het feit dat ik geen vlees eet. We konden ervoor kiezen om ons te laten verrassen door de gangen, maar dit hebben we niet gedaan.
We begonnen met een sauvignong blanc en een cabarnet sauvignon met brood en smeerseltjes.
Als voorgerecht hadden we in bietensap gemarineerde zalm met
basilicumdressing en in het zuur gemarineerde wortelen en komkommer.
Deze gang konden we bestempelen als redelijk smaakloos. De bietensmaak kwam maar heel af en toe naar voren, terwijl de zalmsmaak wel redelijk verdwenen was. De basilicumdressing was wel heerlijk, net als de groenten al was ook daar de marinade weggevallen.

Als hoofdgerecht kreeg ik roodbaars met papardelle en rivierkreeftensaus. Bart had eendenborstfilet met paddenstoelensaus, aardappelpuree en gecarameliseerde witlof. Hier scheiden onze belevenissen.

Kim: de pasta en de saus waren best smaakvol al was de smaak van rivierkreeft niet heel duidelijk. Helaas werd alles overheerst door de enorme hoeveel zout die op de roodbaars was gestrooid. Toen ik dit aangaf bij de bediening werd me heel netjes een ander gerecht aangeboden, maar ook aangegeven dat er een redelijk ouderwetse kok in de keuken stond. De serveerster gaf aan dat de een wel van deze smaak houdt en de ander niet. Om deze reden heb ik ervoor gekozen om toch de roodbaars op te eten en er maar wat meer water bij te drinken dan anders.

Bart: zoals Kim vertelde had ik de eendenborstfilet met een klassieke saus. De saus was wat zoet door de gecarameliseerde witlof die erin lag. Het vlees was mals en goed medium gebakken. Eend is altijd wat vet waar ik op een gegeven moment wel klaar mee was maar al met al was de eend erg lekker. Naast het vlees lag aardappelpuree die opgeleukt werd door twee dunne plakken pastinaak (denk ik). De puree was smeuïg en was een lekkere aanvulling op het vlees en de saus.

Het nagerecht had onze beleving weer samen kunnen voegen, maar de aard van het dessert hield ons

toch gescheiden. We kregen hazelnoottaart met yoghurtijs en frangelicodressing. De frangelicodressing was heerlijk, maar smaakte naar passievrucht. Het yoghurtijs was heel fris en smaakvol. De taart vond ik echter niet zo lekker: laagjes cake afgewisseld met laagjes hazelnootcreme. Bart vond dit juist wel erg lekker.

Het Gerecht is een gezellig klein restaurant met heel sociaal personeel. De decoratie is mooi en er hangt een gezellige sfeer. Het eten viel ons een beetje tegen, maar wanneer je van een wat ouderwetse kookstijl houdt, kan je er prima eten!

Benkei: Japans smullen

Soms hebben supermarkten een leuke actie, in dit geval was het de supermarkt met de hamsters. We spaarden een paar weken zegeltjes en konden ineens met zijn tweeën voor de prijs van een uit eten. Er zat een beperking aan de locatie, het moest zijn in de regio Groene Hart. Daarom hebben we een leuk Japans restaurant uitgekozen in Den Haag. We hadden het idee dat we hier heerlijke sushi zouden gaan eten. Ja, je leest het goed: we hadden het idee.

We kwamen op tijd aan bij het restaurant en werden welkom geheten door een Japanse man en vrouw die ons heel vriendelijk naar onze tafel begeleidden. Het restaurant had een woonkamer sfeer en daardoor simpel maar wel gezellig. De tafel had een u-vorm rondom een grillplaat en bood plaats aan acht personen. In het restaurant stonden vier van deze tafels. Er zaten een oudere vrouw en een jonge man tegenover ons, wij vermoeden een oma met haar kleinzoon. We kregen al snel de kaart en de mogelijkheid iets te drinken te bestellen. Door gebruikmaking van de supermarktactie konden we echter maar uit vijf menu's bestellen en dus niet de hele avond sushi eten. De keuze werd nog verder beperkt doordat we allebei hetzelfde menu moesten kiezen en in drie menu's vlees zaten. Het vierde menu viel af vanwege de vissoep en toen was er nog een over.

Ons keuzemenu begon gelukkig wel met sushi, we kregen een mooie schaal met vier kleine hapjes. Voor mij bestond dit uit Nigiri met zalm, uri maki met komkommer, reepjes omelet en wakame. Bij Bart was de omelet vervangen door kip. In het midden was een beetje soyasaus te vinden en de wasabi kwam in een apart schaaltje.

Ondanks dat het weinig sushi was, was het wel ontzettend lekker en hebben we er echt van genoten.

Als hoofdgerecht konden we allebei kiezen tussen een mix van vlees of zalm. Ik ging uiteraard voor de zalm en Bart voor het gemengde vlees. Een andere Japanse man kwam naar de grillplaat en begon deze uitermate zorgvuldig in de vetten met olie. Vervolgens werd eerst de kipfilet op de plaat gelegd en deze werd onder een stolp gaar gebakken. Daarna werd hij in stukjes gesneden en gekruid en verder gebakken. Ondertussen ging ook de zalm op de plaat, deze werd onder een stolp gelegd terwijl de biefstuk dichtgeschroeid werd. Alleen al het kijken naar de bereiding van het eten was erg leuk. Het snelle bewegen van spatels en messen en het samenstellen van je maaltijd is absoluut onderdeel van de beleving in dit restaurant.

De kip, biefstuk en zalm werden over onze borden verdeeld en deze werden warm gehouden op de rand van de grillplaats terwijl de kok groenten voor ons grilde. Dit werd verdeeld over de borden en toen konden we verder smullen. We hadden al schaaltjes met saus gekregen voor bij de groenten en biefstuk (over de kip en zalm zat lekkere saus), een schaaltje met rijst en een schaaltje met salade. Terwijl ik de eerste hap van de zalm nam, viel meteen de teleurstelling weg dat het geen sushi maaltijd was. Deze zalm was de heerlijkste die ik ooit heb gegeten.

Ook Bart zat te genieten van zijn maaltijd. De kip was heerlijk in combinatie met de saus en de biefstuk was mals en kwam zonder saus ook al prima tot zijn recht. De taugé was niet heel bijzonder maar leek wel een authentieke toevoeging op een Japans gerecht.

Aangezien de zalm met rijst en groenten een flinke hap was, koos ik ervoor om geen dessert te nemen. Bart had nog wat ruimte over en ging voor het toetje dat bij het menu hoorde. Dit was een bolletje ijs met slagroom, een koekje en wat fruit. Niet heel erg bijzonder, maar wel lekker!

Eten in een kasteeltje

Voor een uitje van een bestuur waar ik in zit, ging ik met de rest van het bestuur eten in Kasteel 't Kerkebosch in Zeist.

Het restaurant De Kamer van Lintelo bevindt zich op de begane grond en heeft aan meerdere kanten uitzicht op een tuin. De

aankleding is geweldig: mooie tafels met gestoffeerde stoelen. Geweldige lampen, die niet teveel licht geven waardoor er een gezellige sfeer gecreëerd wordt. De ruimte geeft echt het gevoel dat je in een kasteel aan het eten bent.

Voor het eten hadden we keuze uit drie gerechten per gang. Er was een vegetarische, vis of vlees optie. Vooraf heb ik gekozen voor een salade met geitenkaas en pompoendressing. De salade was fris en de dressing gaf er een leuke twist aan. De geitenkaas was duidelijk erg vers en daardoor lekker zacht.

Mijn hoofdgerecht was gegrilde zalm in witte wijn saus. De zalm was perfect

gegrild, helemaal niet droog en viel makkelijk uit elkaar. De saus was heel romig, maar ondanks dat niet vet. De combinatie van de vis en saus was heerlijk. Gelukkig zonder een overheersende wijn smaak.

Als dessert ging ik voor de creme caramel, aangevuld met frambozenijs en vruchtenmousse. Dit werd geserveerd in drie schaaltjes en de smaken vulden elkaar heel goed aan. De mierzoete creme caramel werd afgezwakt door het zurige ijs en de smaken kwamen samen in de lichtzoete maar toch fris zurige mousse.

Tijdens het diner heb ik sauvignon blanc van Hãhã gedronken. Deze wijn rook behoorlijk sterk naar passievrucht, de smaak was erg fris en heel licht zoet.

De bediening in het restaurant is goed opgeleid en houdt zich netjes aan de etiquette. Gelukkig hadden de obers ook een gevoel van humor en werden er af en toe kleine grapjes gemaakt. Dit maakte de sfeer wat meer ontspannen dan wanneer alles heel correct was gebleven.

Ondanks de hele gezellige sfeer met mijn collega's zou ik dit restaurant toch eerder aanbevelen aan stelletjes of voor speciale gelegenheden.