Chez Cora

Eens in de zoveel tijd moet je een restaurant proberen dat zich op een bijzondere locatie bevindt. In dit geval staat dat restaurant in Utrecht en heet de chef Cora. Cora is geen fulltime chef en heeft geen sterrenkeuken, maar bereid haar eten vol liefde. Bij Cora eet je dan ook altijd in een ontzettend huiselijke en gezellige sfeer, zo ook dit keer.

Ik begon mijn etentje bij Chez Cora door samen met haar en souschef Marleen boodschappen te doen bij het winkelcentrum dat naast het restaurant is gelegen. Op deze manier zorgt Cora ervoor dat al haar gasten iets naar wens te eten krijgen.
Na het boodschappen doen doken wij gedrieën de keuken van Cora in. Een optie die je niet in veel restaurants krijgt, zo'n kijkje in de keuken. Een nog leukere bijkomstigheid is de mogelijkheid om zelf mee te helpen aan de bereiding van het diner.

In overleg had Cora het volgende menu samengesteld:
Voorgerecht - Chocoladekruidnoten
Hoofdgerecht - Couscous met een bijzondere tomatensaus met vegaballetjes en ei (het recept is het geheim van de chef)
Het nagerecht werd verzorgd door souschef Marleen: Tiramisu

Heel speels werd het voorgerecht tijdens het bereiden van het hoofdgerecht verorberd. Voor de couscous sneden wij onder andere kaas, courgette, aubergine en paprika fijn.
In de tomatensaus werd munt, koriander en peterselie gebruikt. In de saus werden de vegaballetjes gaar gekookt en bijzonder genoeg ook de eieren!

De combinatie van de couscous met de saus op het bord was een grote smaakexplosie te noemen. Waar de couscous een beetje zoetig was door alle groenten, gaf de tomatensaus hier wat meer pit aan.

In Chez Cora is het wel verstandig om te reserveren, want er is ongeveer plaats voor vijf personen. Gelukkig hadden we een reservering voor vier gedaan. Twee van de gasten schoven iets later aan, maar dat was geen probleem. Flexibel als Cora is, maakte zij snel nog wat extra tomatensaus en de twee gasten konden zo aanschuiven! Nadat wij allemaal ontzettend genoten hadden van het hoofdgerecht was het tijd voor het dessert.


Souschef Marleen had goede inkopen gedaan en wij konden dan ook allemaal genieten van een heerlijke tiramisu!

Ik kan niet wachten om weer een hapje te gaan eten in het gezelligste restaurant van Utrecht.

Spaarne 66

Over Haarlem wordt altijd gezegd dat er ontzettend leuke tentjes zijn om te eten, gelukkig kennen we er mensen en hebben we dus ruimschoots de kans om die restaurants uit te proberen. Het etentje was ter ere van de verjaardagen van Remco en Adriaan en dit keer was Spaarne 66 aan de beurt. Ze omschrijven zichzelf als een huiskamer, maar dan zou het wel een hele grote woning zijn! Waarschijnlijk is deze omschrijving gekozen omdat het restaurant gerund wordt door een dame en haar drie dochters. Wat wel grappig hierbij is dat het eten uit de keuken van Kim komt. Reden genoeg om die keuken eens uit te proberen!

Spaarne 66 is een niet heel groot restaurant, maar wel een behoorlijk druk restaurant. De inrichting is gezellig met veel hout en krijtborden. Er hangt een huiselijke sfeer, maar de tafeltjes staan redelijk dicht op elkaar en ondanks een scheiding in de ruimte was het er toch flink rumoerig. 

Er staan niet veel gerechten op de kaart, maar er is wel voor ieder wat wils. Naast de kaart is er een krijtbord met een menu waar nog een aantal gerechten op staan. Combineer je daar drie gerechten van dan betaal je een vaste prijs. Leuk hieraan is dat je ook een combinatie van gerechten van de kaart en van het krijtbord mag maken.

Ik begon met geroosterde regenboogworteltjes. Dit was een salade van diverse soorten wortels gemarineerd in een licht zoete dressing aangevuld met was pompoen en geitenkaas. De salade was heerlijk fris van smaak, maar de portie was aan de grote kant. Misschien iets te veel voor een voorgerecht. Verder vond ik het jammer dat ik geen uitleg kreeg bij de diverse soorten wortel.
Bart had oosterse salade met kip en mango, taugé, koriander en pepertjes. Zijn verwachting was een frisse salade met mango en kip en oosterse ingrediënten. Dit was eerder andersom het geval. De salade was zelfs een beetje smakeloos en na een aantal minuten was hij er ook wel klaar mee. De taugé zorgde voor een frisse bite maar er was wel wat teveel van. Een matig voorgerecht.

Als hoofdgerecht had ik de gebakken udonnoedels met tempeh, boksoi en saus van gember en wortel.
Dit was een minder groot succes dan het voorgerecht. De noedels werden geserveerd bedolven onder een berg taugé en koriander.
Helaas houd ik niet zo erg van taugé en koriander dus was dit geen prettige verrassing. De bergen ongewenste groente heb ik opzij geschoven en daaronder lag heerlijk knapperige boksoi, wat voor mij verdacht veel leek op paksoi. Helaas waren de noedels wel een beetje vettig dus dat was niet zo smakelijk. Verder vond ik de saus van gember ook niet heel duidelijk aanwezig. Tempeh heb ik ook niet helemaal terug kunnen vinden.
Bart wilde gaan voor Cote de Boeuf, maar dit kon helaas alleen per twee personen en dit stond niet op de kaart. Gelukkig viel zijn oog op pompoenravioli met portobella, parmezaan en oregano. De combinatie van de portobella en ravioli was heerlijk. Je hebt van pasta nooit heel veel nodig maar dit was voor Bart net even te weinig. Qua vulling was de pompoenravioli in Berlijn lekkerder maar zeker de moeite waard.

Het dessert hebben we beiden niet van de kaart gekozen, maar van het krijtbord. Dit was een brownie met vanille-ijs en koffie-karamel saus.
De saus was echt verrukkelijk! Zoet door de karamel, maar dat werd goed uitgebalanceerd door de koffiesmaak. Het ijs was lekker romig. De brownie vonden we wat minder, hij was heel hard en niet smeuïg van binnen.

De bediening van de avond was erg vriendelijk, maar niet al te snel. Spaarne 66 is een leuke, gezellige locatie om te eten. Je moet er niet heen gaan als je een diepzinnig gesprek wilt voeren want de rumoerigheid maakt dit onmogelijk. Verder was het eten niet helemaal naar mijn smaak, maar als je houdt van taugé en koriander zou ik er zeker heen gaan!