Chez Cora

Eens in de zoveel tijd moet je een restaurant proberen dat zich op een bijzondere locatie bevindt. In dit geval staat dat restaurant in Utrecht en heet de chef Cora. Cora is geen fulltime chef en heeft geen sterrenkeuken, maar bereid haar eten vol liefde. Bij Cora eet je dan ook altijd in een ontzettend huiselijke en gezellige sfeer, zo ook dit keer.

Ik begon mijn etentje bij Chez Cora door samen met haar en souschef Marleen boodschappen te doen bij het winkelcentrum dat naast het restaurant is gelegen. Op deze manier zorgt Cora ervoor dat al haar gasten iets naar wens te eten krijgen.
Na het boodschappen doen doken wij gedrieën de keuken van Cora in. Een optie die je niet in veel restaurants krijgt, zo'n kijkje in de keuken. Een nog leukere bijkomstigheid is de mogelijkheid om zelf mee te helpen aan de bereiding van het diner.

In overleg had Cora het volgende menu samengesteld:
Voorgerecht - Chocoladekruidnoten
Hoofdgerecht - Couscous met een bijzondere tomatensaus met vegaballetjes en ei (het recept is het geheim van de chef)
Het nagerecht werd verzorgd door souschef Marleen: Tiramisu

Heel speels werd het voorgerecht tijdens het bereiden van het hoofdgerecht verorberd. Voor de couscous sneden wij onder andere kaas, courgette, aubergine en paprika fijn.
In de tomatensaus werd munt, koriander en peterselie gebruikt. In de saus werden de vegaballetjes gaar gekookt en bijzonder genoeg ook de eieren!

De combinatie van de couscous met de saus op het bord was een grote smaakexplosie te noemen. Waar de couscous een beetje zoetig was door alle groenten, gaf de tomatensaus hier wat meer pit aan.

In Chez Cora is het wel verstandig om te reserveren, want er is ongeveer plaats voor vijf personen. Gelukkig hadden we een reservering voor vier gedaan. Twee van de gasten schoven iets later aan, maar dat was geen probleem. Flexibel als Cora is, maakte zij snel nog wat extra tomatensaus en de twee gasten konden zo aanschuiven! Nadat wij allemaal ontzettend genoten hadden van het hoofdgerecht was het tijd voor het dessert.


Souschef Marleen had goede inkopen gedaan en wij konden dan ook allemaal genieten van een heerlijke tiramisu!

Ik kan niet wachten om weer een hapje te gaan eten in het gezelligste restaurant van Utrecht.

Montmarte en Versailles

Op onze laatste dag in Parijs wilden we graag een ontbijtzaakje bezoeken in Montmartre. Om daar te komen mochten we een hele steile weg op, maar wel een die gevuld was met leuke winkeltjes. Helaas bleek de rij voor ons ontbijtpaleis tot halverwege de stoep te staan. Daarom liepen we een stukje terug naar eetcafé Le vrai Paris, want dat zag er ontzettend gezellig uit.

Le vrai Paris

Om het lekker in Parijse sferen te houden mochten we ook hier plaatsnemen aan een erg klein tafeltje in een krappe ruimte. De bediening was ontzettend vriendelijk en snel.
We besloten dit keer allebei voor een brunch te gaan en deze was toch uitgebreid! Toast met boter, croissant met jam, yoghurt met cruesli, een bakje fruit en spiegeleieren (voor Bart met bacon). Allemaal heerlijk! Hierbij voor mij weer thee, voor Bart cappuccino en voor allebei verse jus d'orange. 

We hebben hier ruim anderhalf uur gezeten zonder opgejaagd te worden en gewoon in rust van het eten kunnen genieten.

Vervolgens hebben we de auto opgehaald en zijn we naar Versailles gereden.

Versailles

Natuurlijk is Versailles een grote vertoning van pracht en praal. Daarom een heel kort stukje over de schijnvertoning van het grand café dat erin is gevestigd. Dit is namelijk een gekoeld schap met frisdrank en wat broodjes waar je met een boodschappenmandje langs loopt om vervolgens af te rekenen bij een kassa waar je warme dranken en koeken kan halen.
Als je deze cultuurshock na de spiegelzaal hebt doorstaan kan je de lekkernijen opeten in een vierkante kamer zonder ramen met plastic stoelen en tafels. Iedere vorm van sfeer is hieruit gehaald.
Geen aanrader dus ondanks de lekkere wafels en muffins.

Rondom de Eiffeltoren

De ochtend van onze tweede dag in Parijs werden we wat aan de late kant wakker. Daarom besloten we om van de nood een deugd te maken en te gaan brunchen in plaats van ontbijten. We hadden hiervoor al een adresje opgezocht, namelijk Carette. Volgens onze 100% Parijs gids was Carette de beste optie om dit te doen, want Parijzenaren schijnen dit zelf ook te doen.

Carette

Aangekomen bij Carette bleek het een nogal klein zaakje te zijn, dat vol zat. Het overgrote deel van de bezoekers was Frans dus onze gids leek een keer gelijk te krijgen. We konden nog plaatsnemen aan een petit tafeltje en kregen een mooie Engelse kaart. De bediening was razendsnel en erg beleefd. Grappig genoeg bestond deze voornamelijk uit Aziatische vrouwen. Voordat we konden kiezen van de kaart hadden we nog even de tijd om onze ogen uit te kijken. De toonbank waar we naast zaten bestond grotendeels uit glas en daarin stonden de meest verrukkelijk uitziende gebakjes en taartjes.

Van de kaart, of eigenlijk uit het mooie boekje waar de kaart in zat bestelde ik het ontbijt en Bart ging voor de brunch. 

Mijn ontbijt bestond uit een potje thee met een croissant en toast met aardbeienjam. Daarbij kreeg ik ook nog een glas jus d'orange. 

Barts brunch was iets uitgebreider. Hij koos voor een dubbele espresso in plaats van thee en een brioche in plaats van een croissant. Ook had hij een glas jus d'orange en toast met aardbeienjam, maar zijn "ontbijt" werd aangevuld met roerei met kaas. Al dit lekkers pastte niet op op onze petit tafel en daarom werd er een tweede tafel aangeschoven. Je kan je even een Parijzenaar voelen bij Carette.

Het is er druk en flink rumoerig maar we hebben hier beide ontzettend zitten smullen en bedachten daarna dat we ook wel iets lekkers mee wilden nemen. We hebben een tijdje zitten twijfelen tussen de verschillende taartjes en zagen toen dat ze macarons in alle kleuren van de regenboog hadden. Aangezien we niet konden kiezen hebben we van alle smaken een macaron meegenomen. Ze smaakten allemaal goddelijk!

Na ons tripje de Eiffeltoren op, inclusief een gretig geaccepteerd huwelijksaanzoek dat werd gevierd met champagne op 280 meter hoogte, hadden we toch wel weer trek in een broodje.

 Le Bailli de Suffren

Een paar straten van de Eiffeltoren verwijderd kwamen we Le Bailli de Suffren tegen. Een gewoon eetcafé waar we even op het terras konden plaatsnemen. Hier bestelden we wat te drinken en ik nam een vegetarische sandwich, Bart wist nog niet zeker of hij iets wilde eten. Het broodje dat gebracht werd nam die twijfel weg. Ik ging dat broodje namelijk nooit op krijgen, het was enorm en werd geserveerd met een berg friet. Daar hebben we dus lekker samen van gegeten in de zon.

Die middag zijn we via Notre Dame en Pont des Artes in een leuke wijk terecht gekomen waar ik helaas de naam niet meer van weet.

Kaasfondue

We hebben eerst lekker op een terras een wijntje gedronken en zijn toen door wat winkelstraatjes gelopen. Daar kwamen we een bord tegen waarop verschillende kaasfondues stonden. De bierkaasfondue trok ons oog en we besloten deze uit te gaan proberen. Op het terras werden we door een vriendelijke man naar binnen gepraat, maar binnen begon de Parijse onvriendelijkheid.

De ober kon met moeite meer dan drie woorden uitbrengen en zei op een gegeven moment maar helemaal niks meer. De kaasfondue was heerlijk, maar werd helaas alleen geserveerd met (oud) stokbrood en een klein bordje sla.

Toen we genoeg hadden zijn we dus ook maar meteen weg gegaan.

Ondanks de onvriendelijke bediening was het een dag in Parijs om nooit te vergeten.

Bofinger dans Paris

Een bezoekje aan Parijs, wie wil dat nou niet? Niemand lijkt me! Daarom was ik blij verrast toen Bart me meenam voor drie dagen genieten in de Franse hoofdstad. Vooraf waren we al een beetje op zoek gegaan naar de beste plekjes om te eten en voor de eerste avond hadden we zelfs al gereserveerd bij een brasserie.

De brasserie waar we gingen eten heette Bofinger en alhoewel de naam ons deed denken aan een James Bond-film bracht het interieur ons naar de Titanic. We werden heel vriendelijk in het Frans welkom geheten en de gastvrouw schakelde soepel over naar het Engels toen ze merktte dat we wat moeite hadden de rappe taal te volgen. We werden naar de eerste etage begeleid en daar werden we aan het een wat krappe tafel gezet. Helaas had de ober niet zo goed door dat Frans ons minder lag en kregen we een Franse menukaart aangereikt.

Een paar minuten later ratelde hij er vrolijk op los over wijnen en aperitieven (denken we) en bestelde ik een fles Pinot Gris. Zoals het hoort in Frankrijk of misschien alleen Parijs werd de vrouw vervolgens genegeerd bij het schenken van de wijn en mocht Bart proeven. De wijn werd goedgekeurd en we mochten het eten bestellen.

Het voorafje sloegen we over dus we bestelden meteen een hoofdgerecht. Voor mij werd dit zalm (de enige vis waarvan ik de naam in het Frans herkende), er was geen vegetarische keuze mogelijk. De zalm werd geserveerd in saus van St Jacobsschelpen met gegratineerde aardappelpuree. De vis was redelijk smakeloos en deze heb ik dus grotendeels laten staan, maar de saus was heel erg lekker. In de aardappelpuree was wat bosui verwerkt en dat maakte het wel extra lekker, zeker in combinatie met de saus. Helaas was de aardappelpuree wel erg zwaar om te eten.

Bart ging voor de Chateau briand met geconfijte tomaat, haricoverts, frites en

bearnaisesaus. Het vlees was heerlijk mals en perfect gebakken. In combinatie met de bearnaisesaus was dit een hemels stukje vlees. Wat Bart erg prettig vond was dat het mes scherp genoeg was om het vlees mooi te kunnen snijden. Het viel hem op dat hier aandacht aan was besteed. De geconfijte tomaat
leek eerst een vreemde eend in de bijt maar schijn bedroog. Dit kleine tomaatje zat vol met smaak. Daardoor was het een geweldige aanvulling op het vlees.

Als dessert ging ik voor de limoensorbet en hier kreeg ik een lekker zoet krokant
koekje bij. De sorbet was wat aan de grote kant: vijf bolletjes! Ik kon wel goed merken dat er verse limoen was gebruikt, heerlijk!
Bart had een proeverijtje van desserts met daarin “Mara des bois” aardbeien gazpacho, Crème brûlée, Mini Paris-Brest, Mini Kugelhopf in French toast stijl met abrikoos. De Crème brûlée was voor Bart het hoogtepunt van de proeverij. De heerlijke krokante suikerlaag met daaronder de lekkerste crème die hij ooit geproefd heeft.

We sloten het diner af met een minder schrikbarende rekening dan verwacht en liepen voldaan het Parijse nachtleven in.

Taste of Christmas - Utrecht

Via Hans, een goede vriend, werden we gewezen op een evenement in de Jaarbeurs in Utrecht, genaamd Taste of Christmas. Zoals Hans al zei: echt iets voor ons.

Op zondag 14 december, de laatste dag van het evenement, stonden wij om kwart voor vier bij de kassa om een kaartje te kopen. Heel vriendelijk werd ons door de kassamedewerker verteld dat de entree vanaf vier uur gratis zou zijn. Dit bespaarde ons €25,- dus we hebben een kwartiertje gewacht. Bij de kassa hebben we wel alvast florijnen gekocht, muntjes waarmee het eten en drinken kon worden afgerekend. Voor dertig florijnen betaalden we €37,50. Ik houd er nooit zo van om met muntjes te betalen, want dan moet je van tevoren al inschatten hoeveel je gaat eten en drinken terwijl je niet weet hoeveel producten kosten. Gelukkig was er ook de mogelijkheid om in de hal muntjes te kopen en de optie om via een app te betalen. Helaas werd dit pas in de hal duidelijk.
De kerstsfeer spatte van de Jaarbeurs af, tenminste tussen de binnenkomst en de hal was een rijkelijk gedecoreerde gang, aan het einde hiervan kwamen we aan bij de taste.

De hal zelf was ook helemaal versiert met lichtjes, bomen en nepsneeuw Door de hele ruimte hoorde je kerstmuziek en af en toe de zangeres die bij de ingang kerstliedjes stond te zingen.
We begonnen met een rondje door de zaal en kwamen er al snel achter dat dit evenement veel weghad van een food truck festival. Niet in de laatste plaats door de aanwezigheid van veel trucks! Natuurlijk waren er ook andere dingen dan trucks, er was bijvoorbeeld de mogelijkheid om kookworkshops te volgen of wijn te proeven.

Nadat we ons rondje hadden gelopen werden we, en vooral ik, aangetrokken door een kraam met fudge!!! Bart zal trouwens ook nooit een stukje fudge afslaan. Vriendelijk genoeg mochten we diverse soorten fudge proberen van deze meneer. Hij had ook een aanbieding: koop 300gram en krijg 150gram cadeau. Dus we kochten 150gram witte chocolade met sinaasappel-fudge, clotted cream-fudge en kregen rum-rozijnen-fudge cadeau :) 's Avonds thuis op de bank hebben we hier lekker van gesmuld bij een kop thee en koffie.


Vervolgens viel Barts oog op Saté Bali en gingen we in volle vaart op die stand af. Daar aangekomen bleek dat er weer geproefd mocht worden voordat er eten gekocht werd. Bart proefde een stukje en vond het absoluut de moeite waard om saté te kopen en heeft een mini-portie gekocht. Ik moet zeggen dat deze kraam zo ongeveer de goedkoopste verkoper van het event was. Een mini-portie saté kostte maar een muntje en een gewone portie drie, wat neerkomt op €3,75
Bij gebrek aan vegetarische saté gingen we op zoek naar iets vegetarisch en kwamen terecht bij Souvenirs de France. Hier bestelden we een kaasplankje voor zes muntjes en verwachtten daardoor iets dat wel zou vullen. We werden teleurgesteld door het kleinste kaasplankje dat we ooit hebben gezien. Een leuk detail was dat het plankje een half broodje was en daardoor eetbaar, maar dit compenseerde niet voor de prijs. Omgerekend besteden we €7,50 voor vier soorten kaas die nog niet eens een blokje genoemd konden worden. Ze waren verrukkelijk, dat dan weer wel.

Na deze kleine hapjes hadden we allebei nog wel flinke trek en wat vult er beter dan patat? Bij food truck events zijn we inmiddels gewend om patat te halen bij Fritez - Haute Friture, maar zij waren hier niet te vinden.
Gelukkig konden we terecht bij Grizzl, waar ze
naast frites ook flammkuchen verkochten. Een portie friet met mayonaise kostte er drie muntjes en daarvoor kregen we genoeg te eten.
Vanaf de tafel waaraan we zaten, hadden we mooi uitzicht op een kraam met het bord "Shake & Serve" en hier hing ook een bord met Liquor 43. Nu is dat een van mijn favoriete drankjes dus ben ik daar een Ballon gaan halen. Een shot Liquor met het sap van een halve citroen en spa rood! Heerlijk!

Bij binnenkomst liepen we meteen langs een kraampje dat Barts
aandacht trok: Van Boef. Een kraam waar ze warme worst verkochten. Bart had nog wel wat trek na de frites en haalde daar een worst die lekker gegarneerd werd met augurk en saus. De worst zelf was heerlijk pittig gekruid en een aanrader!

Nog een kraam die onze aandacht trok werd de afsluiter van de avond. Een kraam met de grappigste smaken popcorn die er zijn, bijvoorbeeld pork & red wine. Bij Rainbow Popcorn haalden we een bakje Vanille popcorn en die ging er 's avonds goed in na de fudge!


Op de taste of christmas doe je niet gelijk heel veel ideeën op voor je eigen kerstdiner, maar je kan er wel hele leuke extraatjes kopen voor jezelf of je gasten. Daarnaast kom je al lekker in de kerststemming en was het gewoon leuk om langs alle stands en foodtrucks te lopen en te hapjes proeven.

Gebroederlijk eten

Ondanks al het gewhatsapp en berichten op facebook is het bijpraten onder het genot van een biertje en een burger toch onovertroffen. Daarom ben ik met Hans op een zaterdagavond Utrecht ingelopen voor een gezellige avond. Hoe toepasselijk is het dan voor twee goede vrienden om bij Broers stadscafé-restaurant te gaan eten.

Broers zit vlakbij Zussen, bekend van de heerlijke cocktails, en heeft de sfeer van een grand café. Het is eigenlijk een behoorlijk groot restaurant en daardoor niet echt gezellig voor een romantisch diner voor twee. Maar voor twee vrienden een prima plek om een flinke maaltijd voor een leuke prijs te bestellen. Broers beschikt ook over een zitgedeelte waarin je het idee krijgt dat je in een bibliotheek zit. Ik heb horen zeggen dat menig literatuur student hier aardig wat uurtjes doorbrengt.

Het was niet heel druk en daardoor ontbrak een beetje het gezellige geroezemoes, maar we kregen een tafel bij het raam en in Utrecht is er altijd wat te zien en bespreken. We hadden na een tijdje toch wel trek en vroegen naar de kaart. We hadden even niet door dat deze op tafel stond en dat we een kwartier eerder al hadden kunnen bestellen, maar goed dan nog maar een biertje...

De kaart van Broers is alles behalve ingewikkeld maar daardoor niet minder geslaagd. Zoals in vele stadscafé's staat de kipsaté op het menu maar ons oog viel op de Broers burger. De 100% biologische rundvlees burger komt niet alleen maar wordt vergezeld door gebakken champignons, ui, en spek, kaas, tomaat en chili-mayonaise en geserveerd met frites. De ingrediënten waren vers en waren een prima aanvulling op de burger die lekker op zich al heerlijk smaakte.

Het resultaat mocht er zijn: een heerlijke Italiaanse bol met een flinke hamburger. Als ik eraan terug denk loopt het water me weer in de mond. Met een leuk gepresenteerde zak friet was de maaltijd compleet en bestelden we nog maar een biertje om het geheel compleet te maken. Zoals jullie kunnen lezen geen culinaire hoogstandjes vanavond maar wel een heerlijke maaltijd.

Broers heeft een gezellige sfeer en we hebben er prima gegeten. De bediening was vriendelijk en snel en voor een gezellig hapje en drankje kan ik Broers dan ook zeker aanbevelen.

Klein Italië in Amersfoort

Wanneer je met een wat grotere groep gaat eten kan het lastig zijn om een restaurant uit te kiezen. Gelukkig is er altijd de optie om bij een Italiaans restaurant te gaan eten. Daar vind iedereen wel iets wat hij lekker vindt: pizza of pasta is een optie, maar ook gewoon een vlees- of visgerecht is geen probleem.
Enige tijd geleden waren wij in Amersfoort met wat vrienden en we belandden dan ook bij een Italiaans restaurant. De pizza's werden massaal uitgedeeld en ze waren heel erg lekker!


We bevonden ons toen bij San Giorgio, waar er erg veel aandacht was besteed aan het interieur. Alle wanden waren gedecoreerd en er was zelfs een soort balkonnetje op de muur geschilderd waaronder een serenade niet zou misstaan. De stoelen zaten lekker en de tafels waren netjes gedekt, natuurlijk met wit linnen.
Het personeel was niet altijd goed te verstaan. Een aantal serveersters had een nogal zwaar accent of sprak Engels. Dat nam niet weg dat ze allemaal heel vriendelijk waren en het eten in een vlot tempo op tafel kwam.
We waren er redelijk vroeg dus het was nog rustig in het restaurant. Dat vonden we niet erg, want de tafeltjes stonden nogal dicht op elkaar en als groep veroorzaak je vaak toch meer lawaai dan wanneer je bijvoorbeeld met zijn tweeën uit eten gaat.

Vanwege een net verorberde punt taart sloegen we het voorgerecht over en stortten we ons meteen op de pizza. Bart koos voor een Pizze Diavola: een pizza met pikante salami. De boden was dun, maar stevig met een lekkere krokante rand. Hierop lag een laagje tomatensaus met heerlijke mozzarella en daarop de daadwerkelijk pikante salami! De worst was niet pittig of scherp, maar gaf wel een stevige smaak af aan de pizza.

Ik ging voor een pizze Margherita: een simpele pizza met tomatensaus en mozzarella. Ook hiervan was de bodem lekker dun en knapperig. Een saaie keuze misschien, maar daarom niet minder lekker. En het voordeel van een simpele pizza: er blijft ruimte over voor een toetje!

Het toetje dat ik at, was een coupe ijs, dit bestond uit vier bolletjes: chocolade, aardbei, pistache en vanille ijs. Daarop zat een grote toef slagroom met chocoladesaus waaruit twee koekjes staken. Dit was wel een beetje veel ijs als nagerecht. Gelukkig aten twee van de tafelgenoten lekker met me mee. Het pistache bolletje was niet zo smakelijk door een toevoeging van kokos, maar het aardbeienijs was echt heel erg lekker!

San Giorgio is een leuk restaurant voor een simpel maar gezellig diner. Je kan er dus prima als groep terecht, maar dan zit je wel dicht op de medebezoekers en dat is niet altijd handig.