Montmarte en Versailles

Op onze laatste dag in Parijs wilden we graag een ontbijtzaakje bezoeken in Montmartre. Om daar te komen mochten we een hele steile weg op, maar wel een die gevuld was met leuke winkeltjes. Helaas bleek de rij voor ons ontbijtpaleis tot halverwege de stoep te staan. Daarom liepen we een stukje terug naar eetcafé Le vrai Paris, want dat zag er ontzettend gezellig uit.

Le vrai Paris

Om het lekker in Parijse sferen te houden mochten we ook hier plaatsnemen aan een erg klein tafeltje in een krappe ruimte. De bediening was ontzettend vriendelijk en snel.
We besloten dit keer allebei voor een brunch te gaan en deze was toch uitgebreid! Toast met boter, croissant met jam, yoghurt met cruesli, een bakje fruit en spiegeleieren (voor Bart met bacon). Allemaal heerlijk! Hierbij voor mij weer thee, voor Bart cappuccino en voor allebei verse jus d'orange. 

We hebben hier ruim anderhalf uur gezeten zonder opgejaagd te worden en gewoon in rust van het eten kunnen genieten.

Vervolgens hebben we de auto opgehaald en zijn we naar Versailles gereden.

Versailles

Natuurlijk is Versailles een grote vertoning van pracht en praal. Daarom een heel kort stukje over de schijnvertoning van het grand café dat erin is gevestigd. Dit is namelijk een gekoeld schap met frisdrank en wat broodjes waar je met een boodschappenmandje langs loopt om vervolgens af te rekenen bij een kassa waar je warme dranken en koeken kan halen.
Als je deze cultuurshock na de spiegelzaal hebt doorstaan kan je de lekkernijen opeten in een vierkante kamer zonder ramen met plastic stoelen en tafels. Iedere vorm van sfeer is hieruit gehaald.
Geen aanrader dus ondanks de lekkere wafels en muffins.

Rondom de Eiffeltoren

De ochtend van onze tweede dag in Parijs werden we wat aan de late kant wakker. Daarom besloten we om van de nood een deugd te maken en te gaan brunchen in plaats van ontbijten. We hadden hiervoor al een adresje opgezocht, namelijk Carette. Volgens onze 100% Parijs gids was Carette de beste optie om dit te doen, want Parijzenaren schijnen dit zelf ook te doen.

Carette

Aangekomen bij Carette bleek het een nogal klein zaakje te zijn, dat vol zat. Het overgrote deel van de bezoekers was Frans dus onze gids leek een keer gelijk te krijgen. We konden nog plaatsnemen aan een petit tafeltje en kregen een mooie Engelse kaart. De bediening was razendsnel en erg beleefd. Grappig genoeg bestond deze voornamelijk uit Aziatische vrouwen. Voordat we konden kiezen van de kaart hadden we nog even de tijd om onze ogen uit te kijken. De toonbank waar we naast zaten bestond grotendeels uit glas en daarin stonden de meest verrukkelijk uitziende gebakjes en taartjes.

Van de kaart, of eigenlijk uit het mooie boekje waar de kaart in zat bestelde ik het ontbijt en Bart ging voor de brunch. 

Mijn ontbijt bestond uit een potje thee met een croissant en toast met aardbeienjam. Daarbij kreeg ik ook nog een glas jus d'orange. 

Barts brunch was iets uitgebreider. Hij koos voor een dubbele espresso in plaats van thee en een brioche in plaats van een croissant. Ook had hij een glas jus d'orange en toast met aardbeienjam, maar zijn "ontbijt" werd aangevuld met roerei met kaas. Al dit lekkers pastte niet op op onze petit tafel en daarom werd er een tweede tafel aangeschoven. Je kan je even een Parijzenaar voelen bij Carette.

Het is er druk en flink rumoerig maar we hebben hier beide ontzettend zitten smullen en bedachten daarna dat we ook wel iets lekkers mee wilden nemen. We hebben een tijdje zitten twijfelen tussen de verschillende taartjes en zagen toen dat ze macarons in alle kleuren van de regenboog hadden. Aangezien we niet konden kiezen hebben we van alle smaken een macaron meegenomen. Ze smaakten allemaal goddelijk!

Na ons tripje de Eiffeltoren op, inclusief een gretig geaccepteerd huwelijksaanzoek dat werd gevierd met champagne op 280 meter hoogte, hadden we toch wel weer trek in een broodje.

 Le Bailli de Suffren

Een paar straten van de Eiffeltoren verwijderd kwamen we Le Bailli de Suffren tegen. Een gewoon eetcafé waar we even op het terras konden plaatsnemen. Hier bestelden we wat te drinken en ik nam een vegetarische sandwich, Bart wist nog niet zeker of hij iets wilde eten. Het broodje dat gebracht werd nam die twijfel weg. Ik ging dat broodje namelijk nooit op krijgen, het was enorm en werd geserveerd met een berg friet. Daar hebben we dus lekker samen van gegeten in de zon.

Die middag zijn we via Notre Dame en Pont des Artes in een leuke wijk terecht gekomen waar ik helaas de naam niet meer van weet.

Kaasfondue

We hebben eerst lekker op een terras een wijntje gedronken en zijn toen door wat winkelstraatjes gelopen. Daar kwamen we een bord tegen waarop verschillende kaasfondues stonden. De bierkaasfondue trok ons oog en we besloten deze uit te gaan proberen. Op het terras werden we door een vriendelijke man naar binnen gepraat, maar binnen begon de Parijse onvriendelijkheid.

De ober kon met moeite meer dan drie woorden uitbrengen en zei op een gegeven moment maar helemaal niks meer. De kaasfondue was heerlijk, maar werd helaas alleen geserveerd met (oud) stokbrood en een klein bordje sla.

Toen we genoeg hadden zijn we dus ook maar meteen weg gegaan.

Ondanks de onvriendelijke bediening was het een dag in Parijs om nooit te vergeten.

Bofinger dans Paris

Een bezoekje aan Parijs, wie wil dat nou niet? Niemand lijkt me! Daarom was ik blij verrast toen Bart me meenam voor drie dagen genieten in de Franse hoofdstad. Vooraf waren we al een beetje op zoek gegaan naar de beste plekjes om te eten en voor de eerste avond hadden we zelfs al gereserveerd bij een brasserie.

De brasserie waar we gingen eten heette Bofinger en alhoewel de naam ons deed denken aan een James Bond-film bracht het interieur ons naar de Titanic. We werden heel vriendelijk in het Frans welkom geheten en de gastvrouw schakelde soepel over naar het Engels toen ze merktte dat we wat moeite hadden de rappe taal te volgen. We werden naar de eerste etage begeleid en daar werden we aan het een wat krappe tafel gezet. Helaas had de ober niet zo goed door dat Frans ons minder lag en kregen we een Franse menukaart aangereikt.

Een paar minuten later ratelde hij er vrolijk op los over wijnen en aperitieven (denken we) en bestelde ik een fles Pinot Gris. Zoals het hoort in Frankrijk of misschien alleen Parijs werd de vrouw vervolgens genegeerd bij het schenken van de wijn en mocht Bart proeven. De wijn werd goedgekeurd en we mochten het eten bestellen.

Het voorafje sloegen we over dus we bestelden meteen een hoofdgerecht. Voor mij werd dit zalm (de enige vis waarvan ik de naam in het Frans herkende), er was geen vegetarische keuze mogelijk. De zalm werd geserveerd in saus van St Jacobsschelpen met gegratineerde aardappelpuree. De vis was redelijk smakeloos en deze heb ik dus grotendeels laten staan, maar de saus was heel erg lekker. In de aardappelpuree was wat bosui verwerkt en dat maakte het wel extra lekker, zeker in combinatie met de saus. Helaas was de aardappelpuree wel erg zwaar om te eten.

Bart ging voor de Chateau briand met geconfijte tomaat, haricoverts, frites en

bearnaisesaus. Het vlees was heerlijk mals en perfect gebakken. In combinatie met de bearnaisesaus was dit een hemels stukje vlees. Wat Bart erg prettig vond was dat het mes scherp genoeg was om het vlees mooi te kunnen snijden. Het viel hem op dat hier aandacht aan was besteed. De geconfijte tomaat
leek eerst een vreemde eend in de bijt maar schijn bedroog. Dit kleine tomaatje zat vol met smaak. Daardoor was het een geweldige aanvulling op het vlees.

Als dessert ging ik voor de limoensorbet en hier kreeg ik een lekker zoet krokant
koekje bij. De sorbet was wat aan de grote kant: vijf bolletjes! Ik kon wel goed merken dat er verse limoen was gebruikt, heerlijk!
Bart had een proeverijtje van desserts met daarin “Mara des bois” aardbeien gazpacho, Crème brûlée, Mini Paris-Brest, Mini Kugelhopf in French toast stijl met abrikoos. De Crème brûlée was voor Bart het hoogtepunt van de proeverij. De heerlijke krokante suikerlaag met daaronder de lekkerste crème die hij ooit geproefd heeft.

We sloten het diner af met een minder schrikbarende rekening dan verwacht en liepen voldaan het Parijse nachtleven in.