Gebroederlijk eten

Ondanks al het gewhatsapp en berichten op facebook is het bijpraten onder het genot van een biertje en een burger toch onovertroffen. Daarom ben ik met Hans op een zaterdagavond Utrecht ingelopen voor een gezellige avond. Hoe toepasselijk is het dan voor twee goede vrienden om bij Broers stadscafé-restaurant te gaan eten.

Broers zit vlakbij Zussen, bekend van de heerlijke cocktails, en heeft de sfeer van een grand café. Het is eigenlijk een behoorlijk groot restaurant en daardoor niet echt gezellig voor een romantisch diner voor twee. Maar voor twee vrienden een prima plek om een flinke maaltijd voor een leuke prijs te bestellen. Broers beschikt ook over een zitgedeelte waarin je het idee krijgt dat je in een bibliotheek zit. Ik heb horen zeggen dat menig literatuur student hier aardig wat uurtjes doorbrengt.

Het was niet heel druk en daardoor ontbrak een beetje het gezellige geroezemoes, maar we kregen een tafel bij het raam en in Utrecht is er altijd wat te zien en bespreken. We hadden na een tijdje toch wel trek en vroegen naar de kaart. We hadden even niet door dat deze op tafel stond en dat we een kwartier eerder al hadden kunnen bestellen, maar goed dan nog maar een biertje...

De kaart van Broers is alles behalve ingewikkeld maar daardoor niet minder geslaagd. Zoals in vele stadscafé's staat de kipsaté op het menu maar ons oog viel op de Broers burger. De 100% biologische rundvlees burger komt niet alleen maar wordt vergezeld door gebakken champignons, ui, en spek, kaas, tomaat en chili-mayonaise en geserveerd met frites. De ingrediënten waren vers en waren een prima aanvulling op de burger die lekker op zich al heerlijk smaakte.

Het resultaat mocht er zijn: een heerlijke Italiaanse bol met een flinke hamburger. Als ik eraan terug denk loopt het water me weer in de mond. Met een leuk gepresenteerde zak friet was de maaltijd compleet en bestelden we nog maar een biertje om het geheel compleet te maken. Zoals jullie kunnen lezen geen culinaire hoogstandjes vanavond maar wel een heerlijke maaltijd.

Broers heeft een gezellige sfeer en we hebben er prima gegeten. De bediening was vriendelijk en snel en voor een gezellig hapje en drankje kan ik Broers dan ook zeker aanbevelen.

Klein Italië in Amersfoort

Wanneer je met een wat grotere groep gaat eten kan het lastig zijn om een restaurant uit te kiezen. Gelukkig is er altijd de optie om bij een Italiaans restaurant te gaan eten. Daar vind iedereen wel iets wat hij lekker vindt: pizza of pasta is een optie, maar ook gewoon een vlees- of visgerecht is geen probleem.
Enige tijd geleden waren wij in Amersfoort met wat vrienden en we belandden dan ook bij een Italiaans restaurant. De pizza's werden massaal uitgedeeld en ze waren heel erg lekker!


We bevonden ons toen bij San Giorgio, waar er erg veel aandacht was besteed aan het interieur. Alle wanden waren gedecoreerd en er was zelfs een soort balkonnetje op de muur geschilderd waaronder een serenade niet zou misstaan. De stoelen zaten lekker en de tafels waren netjes gedekt, natuurlijk met wit linnen.
Het personeel was niet altijd goed te verstaan. Een aantal serveersters had een nogal zwaar accent of sprak Engels. Dat nam niet weg dat ze allemaal heel vriendelijk waren en het eten in een vlot tempo op tafel kwam.
We waren er redelijk vroeg dus het was nog rustig in het restaurant. Dat vonden we niet erg, want de tafeltjes stonden nogal dicht op elkaar en als groep veroorzaak je vaak toch meer lawaai dan wanneer je bijvoorbeeld met zijn tweeën uit eten gaat.

Vanwege een net verorberde punt taart sloegen we het voorgerecht over en stortten we ons meteen op de pizza. Bart koos voor een Pizze Diavola: een pizza met pikante salami. De boden was dun, maar stevig met een lekkere krokante rand. Hierop lag een laagje tomatensaus met heerlijke mozzarella en daarop de daadwerkelijk pikante salami! De worst was niet pittig of scherp, maar gaf wel een stevige smaak af aan de pizza.

Ik ging voor een pizze Margherita: een simpele pizza met tomatensaus en mozzarella. Ook hiervan was de bodem lekker dun en knapperig. Een saaie keuze misschien, maar daarom niet minder lekker. En het voordeel van een simpele pizza: er blijft ruimte over voor een toetje!

Het toetje dat ik at, was een coupe ijs, dit bestond uit vier bolletjes: chocolade, aardbei, pistache en vanille ijs. Daarop zat een grote toef slagroom met chocoladesaus waaruit twee koekjes staken. Dit was wel een beetje veel ijs als nagerecht. Gelukkig aten twee van de tafelgenoten lekker met me mee. Het pistache bolletje was niet zo smakelijk door een toevoeging van kokos, maar het aardbeienijs was echt heel erg lekker!

San Giorgio is een leuk restaurant voor een simpel maar gezellig diner. Je kan er dus prima als groep terecht, maar dan zit je wel dicht op de medebezoekers en dat is niet altijd handig.

High tea bij Kevin's Grand Café

Een tijdje terug ben ik met Wilma wezen high tea-en in Delft en dat was een flinke teleurstelling. Om deze ervaring te compenseren zijn we pas gaan high tea-en in Maassluis. In Kevin's cafe konden we ook met een groupon terecht, maar deze keer leverde dat bij de uitbater geen teleurstelling op. 

Er stond een tafeltje gedekt met servies en verschillende theeën en daar werden we door onze vriendelijke gastheer naartoe gebracht. Vervolgens kwam er een vriendelijke serveerster onze theepot vullen en konden we even kletsen terwijl de hapjes werden bereid.

Kevin's cafe ziet er een beetje uit als een kruising tussen een gezellige kroeg en eetcafé. Veel donkerbruin hout, maar wel gecombineerd met frisse kleuren. De stoelen en tafels passen goed in deze setting en waren voor de verandering eens niet gedekt met een wit tafellaken. Toen we binnenkwamen waren we de eerste gasten, maar langzaam druppelde andere gasten binnen. Vlak voordat we weggingen kwam er een grote groep vrouwen die een babyshower hadden georganiseerd. Gelukkig was er een halfopen ruimte in de hoek van het restaurant waar de groep plaats kon nemen en niemand stoorde met hun gebabbel.

Vervolgens kwam onze gastheer naar onze tafel terug en kregen we een schaal vol heerlijke huisgemaakte hapjes. Om te beginnen een heerlijke grote bonbon met een stevige vulling, heel romig maar harder dan slagroom of crème en een soort bonbon op een stokje, ook met een stevige vulling. 

Verder een cakeje met een soort crèmelaag in aardbeiensmaak en een lekkere muffin. Daarnaast nog voor allebei een eclair en een kleine cheesecake met cranberry's. En als laatste zoetigheid: scones met heerlijke clotted cream en jam.

Naast alle zoete hapjes waren er ook drie sandwiches: kaas-tomaat, komkommer-roomkaas en zalm. Om je vingers bij af te likken. 

Tijdens het smullen van de hapjes werd onze theepot gestaag bijgevuld en hebben we liters thee weggewerkt.

Dit was duidelijk een high tea zoals een high tea bedoelt is: kleine, smakelijke, hapjes met liters thee in een rustige omgeving waar je lekker bij kan kletsen!

Fenix Food Factory

Rotterdam is de laatste maanden veel in het nieuws geweest naar aanleiding van de opening van de Markthal. Binnenkort zal hierover een blog verschijnen, maar voordat we naar de Markthal zijn geweest hebben we eerst de Fenix Food Factory bezocht. Ook deze hal vol eten staat in Rotterdam, maar dan aan de overkant van het water in Katendrecht. De FFF huist een aantal ondernemers die de voedselketen laten zien: bakkerij, slager, groenteboer en kaasboer. Daarnaast is er op verschillende momenten een uitbreiding van de Factory doordat er foodtrucks op de buitenplaats worden gezet. Hier heb je dan de mogelijkheid om hapjes te kopen. De FFF heeft een in vergelijking met de Markthal een totaal andere sfeer. Door de oude industriële setting van de fenixloodsen heb je het gevoel dat je op een authentieke Rotterdamse plek terecht bent gekomen. Er heerst een ontspannen sfeer en je kan op het middenstuk even zitten op stoelen en tafels die ook allemaal te koop zijn. Je kan er zelfs even schommelen! Er worden door de verschillende ondernemers workshops en events georganiseerd en zodoende kwamen wij ook bij de FFF terecht.

Wij kwamen hier op een zaterdagmiddag omdat we op facebook hadden gezien dat de Fenix Food Factory een evenement had: Bijna Waste Geweest. Hier werden verschillende soorten groenten verkocht die anders tot afval verwerkt zouden worden. Dit werd georganiseerd door Kromkommer en Rechtstreex omdat supermarkten verwachten dat mensen geen kromme komkommers of rechte bananen willen kopen. 

Toen we hier aankwamen hebben we eerst een kop koffie gedronken met daarbij enorm lekkere cheesecake brownies van Jordy's Bakery. Ook hebben we eens sapje op van CiderCider. Normaal gesproken ben ik geen fan van appelsap, maar dit sap was zo puur en vers dat het leek op een vloeibare appel!

Daarna hebben we een rondje gelopen door de Factory en ons vergaapt aan de meest heerlijke kazen van Booij Kaasmakerij. Hier hebben we deze keer niks gekocht omdat we niet veel thuis gingen eten, maar we gaan er zeker nog eens heen om kaasjes in te slaan voor kaasplankjes.

Vervolgens hebben we een flinke zak vers gemaakte frites gehaald waar we truffelmayonaise op kregen. Dat was heerlijk!!! De frites waren lekker dik en goed doorbakken, dus knapperig aan de buitenkant met een redelijk zachte binnenkant waardoor de aardappelsmaak behouden bleef. Hier overheen zat een beetje zout, net genoeg om de smaak van de patat te versterken, maar te weinig om het echt zout te laten smaken. De truffelmayonaise, tsja hoe omschrijf je die? Laten we het zo zeggen, we zijn meteen terug de stal in gelopen om een potje te kopen. Alleen de mayonaise was al lekker geweest, maar de truffel maakte het echt goddelijk!

De oude kranen van de handelskade staan er niet meer maar als je met lekker weer op de kade zit te genieten van je hapje en drankje heb je geweldig uitzicht op de SS Rotterdam, Hotel New York en de moderne Kop van Zuid. Na de zak friet zaten we helaas vol dus toen zijn we vertrokken, maar we gaan zeker nog een keer terug om bij de rest van de zaakjes eten te proeven. 

Spaarne 66

Over Haarlem wordt altijd gezegd dat er ontzettend leuke tentjes zijn om te eten, gelukkig kennen we er mensen en hebben we dus ruimschoots de kans om die restaurants uit te proberen. Het etentje was ter ere van de verjaardagen van Remco en Adriaan en dit keer was Spaarne 66 aan de beurt. Ze omschrijven zichzelf als een huiskamer, maar dan zou het wel een hele grote woning zijn! Waarschijnlijk is deze omschrijving gekozen omdat het restaurant gerund wordt door een dame en haar drie dochters. Wat wel grappig hierbij is dat het eten uit de keuken van Kim komt. Reden genoeg om die keuken eens uit te proberen!

Spaarne 66 is een niet heel groot restaurant, maar wel een behoorlijk druk restaurant. De inrichting is gezellig met veel hout en krijtborden. Er hangt een huiselijke sfeer, maar de tafeltjes staan redelijk dicht op elkaar en ondanks een scheiding in de ruimte was het er toch flink rumoerig. 

Er staan niet veel gerechten op de kaart, maar er is wel voor ieder wat wils. Naast de kaart is er een krijtbord met een menu waar nog een aantal gerechten op staan. Combineer je daar drie gerechten van dan betaal je een vaste prijs. Leuk hieraan is dat je ook een combinatie van gerechten van de kaart en van het krijtbord mag maken.

Ik begon met geroosterde regenboogworteltjes. Dit was een salade van diverse soorten wortels gemarineerd in een licht zoete dressing aangevuld met was pompoen en geitenkaas. De salade was heerlijk fris van smaak, maar de portie was aan de grote kant. Misschien iets te veel voor een voorgerecht. Verder vond ik het jammer dat ik geen uitleg kreeg bij de diverse soorten wortel.
Bart had oosterse salade met kip en mango, taugé, koriander en pepertjes. Zijn verwachting was een frisse salade met mango en kip en oosterse ingrediënten. Dit was eerder andersom het geval. De salade was zelfs een beetje smakeloos en na een aantal minuten was hij er ook wel klaar mee. De taugé zorgde voor een frisse bite maar er was wel wat teveel van. Een matig voorgerecht.

Als hoofdgerecht had ik de gebakken udonnoedels met tempeh, boksoi en saus van gember en wortel.
Dit was een minder groot succes dan het voorgerecht. De noedels werden geserveerd bedolven onder een berg taugé en koriander.
Helaas houd ik niet zo erg van taugé en koriander dus was dit geen prettige verrassing. De bergen ongewenste groente heb ik opzij geschoven en daaronder lag heerlijk knapperige boksoi, wat voor mij verdacht veel leek op paksoi. Helaas waren de noedels wel een beetje vettig dus dat was niet zo smakelijk. Verder vond ik de saus van gember ook niet heel duidelijk aanwezig. Tempeh heb ik ook niet helemaal terug kunnen vinden.
Bart wilde gaan voor Cote de Boeuf, maar dit kon helaas alleen per twee personen en dit stond niet op de kaart. Gelukkig viel zijn oog op pompoenravioli met portobella, parmezaan en oregano. De combinatie van de portobella en ravioli was heerlijk. Je hebt van pasta nooit heel veel nodig maar dit was voor Bart net even te weinig. Qua vulling was de pompoenravioli in Berlijn lekkerder maar zeker de moeite waard.

Het dessert hebben we beiden niet van de kaart gekozen, maar van het krijtbord. Dit was een brownie met vanille-ijs en koffie-karamel saus.
De saus was echt verrukkelijk! Zoet door de karamel, maar dat werd goed uitgebalanceerd door de koffiesmaak. Het ijs was lekker romig. De brownie vonden we wat minder, hij was heel hard en niet smeuïg van binnen.

De bediening van de avond was erg vriendelijk, maar niet al te snel. Spaarne 66 is een leuke, gezellige locatie om te eten. Je moet er niet heen gaan als je een diepzinnig gesprek wilt voeren want de rumoerigheid maakt dit onmogelijk. Verder was het eten niet helemaal naar mijn smaak, maar als je houdt van taugé en koriander zou ik er zeker heen gaan!

Bites 'n Booze

Er zijn een aantal steden waarvan we inmiddels weten dat we er zeker goed kunnen eten. Den Haag is er daar een van. Soms is het alleen lastig kiezen naar welk restaurant je dan gaat. Zeker in steden als Den Haag, Rotterdam en Utrecht is er een overload aan restaurantjes. Gelukkig hebben sommige eigenaren daarvan de briljante ingeving om hun stekkie op te laten vallen door er een leuke naam aan te geven. In dit geval Bites 'n Booze. Wij verwachtten hiervan een beetje hippe tent met kleine hapjes, veel drank en een goede sfeer. We zaten ongeveer voor de helft goed.

Bites 'n Booze ziet eruit zoals de naam doet vermoeden. Het is geen groot restaurant, maar wel heel sfeervol. Er ligt een mooie houten vloer in en de muren zijn fris wit met groen geverfd. De tafels zijn zwart met een metalen poot, bedekt met een gezellig blokjeskleed, en daaromheen staan erg leuke kleurrijke stoelen (en ik ben niet bevooroordeeld omdat we dezelfde stoelen thuis hebben ;) ). Er is een redelijk grote bar waar je ook aan kan zitten en daar achter staan inderdaad wat flessen drank, maar minder dan je zou verwachten wanneer je Booze in je naam zet.
De bediening die avond bestond uit een jonge man, die ons heel beleefd en correct te woord stond. Helaas wel wat minder swingend dan verwacht. Zo ook het eten!

Vooraf begon ik met een tartaar van tonijn en lente-ui die werd geserveerd met een beetje salade.
De tartaar was lekker van smaak, een beetje smeuïg en de scherpte van de ui zorgde voor wat pit. De salade was ook lekker gemarineerd.
Bart had pastrami met truffeldressing en een frisse salade. De truffeldressing was niet heel sterk van smaak en had wat meer truffel mogen bevatten. De pijnboompitten waren een fijne toevoeging in de salade maar het geheel was een beetje flauw. Geen van de smaken sprong er echt uit waardoor het voorgerecht wel erg toegankelijk was maar niet heel bijzonder.

Als hoofdgerecht had ik zalm met pasta en gegrilde groenten. Het lijkt er tegenwoordig op dat alle restaurants mensen die geen vlees maar wel vis eten graag zalm met pasta voorschotelen. Sowieso krijg ik het vermoeden dat non-vleeseters geen frietje meer naar binnen mogen werken. Nu vind ik zalm lekker en pasta ook, maar de combinatie ervan levert vaak een saai gerechtje op.
Ook hier was het niet uitermate kleurrijk of smaakvol. De zalm was gelukkig goed gebakken en dus niet droog. De pasta had echter weinig smaak doordat er niet echt veel saus doorheen zat. De gegrilde groenten waren erbij ook niet spetterend, en nog een beetje aan de rauwe kant van beetgaar.
Bart had Pot-au-feu de Cerf oftewel een stoofschotel met hert en paddenstoelen. Dit werd samen met stoofpeertjes en aardappelpuree geserveerd. Nu is Bart waarschijnlijk de enige die niet van stoofperen houdt maar het elke keer wel probeert in de hoop en variant tegen te komen die hij wel lekker vindt. Dus ook deze keer werd een poging gedaan maar al snel vonden de stoofperen hun weg naar Kim haar bord. Het Het hert en de paddenstoelen waren heerlijk mals gestoofd.

Als dessert ben ik gegaan voor de panacotta met in port gemarineerde aardbeien.wijnproeverij thuis ook dat veel mensen port pas na hun veertigste gaan waarderen. Dus over een flink aantal jaartjes probeer ik het nog wel eens. De aardbeien met de panacotta waren heerlijk en de port heb ik maar achter gelaten in het glaasje.
Port is niet helemaal mijn cup of tea, het bleek tijdens onze
Bart had wentelteefjes die heel erg lekker smaakten en goed gecombineerd werden met zoete aardbeien. Het was een heel machtig maar wel erg lekker dessert!

Hotspots Berlijn deel 3: van very not naar very hot

Op de derde ochtend kwamen we er om 11u achter dat we om 10u uit het appartement hadden moeten vertrekken. Gelukkig was de mevrouw waarvan we het huurden heel vriendelijk en vond ze het geen probleem dat we pas om 12u weggingen. Toen moesten we dus snel op zoek naar ontbijt / lunch / brunch. Gelukkig gaf het 100% Berlijn boekje weer uitkomst en gingen we op weg naar een leuk café. Aangekomen op Sabignyplatz konden we dat cafe helaas niet zo snel vinden, maar we zagen een Italiaans restaurantje met ontbijt tot 13u dus ploften we daar neer.

San Marino

Heerlijk zittend in de zon op het terras vroegen we om de ontbijtkaart: ontbijt was niet meer te krijgen (het was 12.30u). Alleen nog de eiergerechten konden geserveerd worden, dus wij bestelden een käse omelet en  bauer frühstuck maar dan vegetarisch. 

Om 13.15u werd dit geserveerd alleen zat er spek in het ontbijt. We gaven aan dat dit niet de bedoeling was waarop werd gezegd: bauer frühstuck is met vlees! Het gerecht ging terug naar de keuken en om 13.45u kwam de vegetarische versie op tafel. Op dat moment waren we er al achter dat de kaas omelet ontzettend smakeloos was, maar vol goede moed werd de bauer omelet aangesneden.

Tsja, wat kan je ervan zeggen. Het smaakte nergens naar en toch was het vies: het vet droop er zo'n beetje uit. Na een paar happen werd de omelet dus aan de kant geschoven, hebben we afgerekend en zijn we vertrokken.

Dit restaurantje is dus een duidelijke not-spot. Mocht je je ooit op Savignyplatz bevinden, ga er niet heen! De bediening is kortaf en chagrijning en het eten is smakeloos. Ik (Kim) kan nog niet aan omelet of roerei denken zonder er misselijk van te worden.

Schwarzes cafe  

Ongeveer vijf minuten nadat we vertrokken bij San Marino, liepen we tegen het cafe aan waar we in eerste instantie naartoe wilden: Schwarzes cafe! 

Het cafe serveert 24/7 ontbijt (naast alle andere gangen die je kan eten). Het is wel een beetje een hipster cafe, maar daardoor heeft het een relaxte sfeer. Binnen is het simpel maar gezellig opgezet en er is een soort binnenplaatsje waar je ontspannen kan zitten.

Wij hebben ervoor gekozen om op het terras aan de straatkant te gaan zitten, zodat we nog lekker mensen konden kijken. Hier hebben we ruim twee uur doorgebracht in absolute rust. 

We werden geholpen door de vriendelijkste serveersters. Die je niet het gevoel geven dat er haast is om weg te gaan. Het eten hier was heerlijk!!!Ik begon met een white monkey thee en apfel strudel zonder saus en ijs. De thee kwam in een schattig potje en het gebak was heerlijk (en veel te groot). 

Bart ging in de herkansing voor een goed ontbijt en bestelde Casa blanca. Dit bleek te bestaan uit twee croissants, beleg, gekookt ei, sap en vers fruit. Meer dan genoeg maar zo ontzettend lekker. We hebben hier heel lang van zitten genieten. Daarna nog twee cappuccino op en toen was het helaas weer tijd om te vertrekken.

Alleen al voor het Schwarzes cafe gaan we zeker nog een keer terug naar Berlijn!